.jpeg)
ஶ்ரீ:
ஶ்ரீமதே இராமாநுஜாய நம:
பாரை ஊரும் பாரம் தீரப் பார்த்தன் தன்
தேரை ஊரும் தேவ தேவன் சேரும் ஊர்
தாரை ஊரும் தண் தளிர் வேலி புடை சூழ
நாரை ஊரும் நல் வயல் சூழ்ந்த நறையூரே.
திருமங்கையாழ்வார் அருளிச்செய்த பெரிய திருமொழியின் ஆறாம் பத்தில் ஐந்தாம் திருமொழி (6.5) "கலங்க முந்நீர்" என்று தொடங்குகிறது. இத்திருமொழியில் திருநறையூர் எனப்படும் நாச்சியார்கோயில் திவ்யதேசத்தின் எழிலையும், இத்திருமொழி முழுவதும் திருநறையூர் நம்பியின் பரத்துவமும், அடியவர்களுக்காகத் தன்னை எளிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் சௌலப்யமும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து ஒளிர்கின்றன. அவற்றுள் ஒன்பதாம் பாசுரம், பரம்பொருளின் எளிமையையும் திருநறையூரின் இயற்கை வளத்தையும் ஒரே ஓவியமாக நம் கண்முன் நிறுத்துகிறது.
பாரை - பூமியை, உலகத்தை. அதாவது, அதர்மத்தின் பாரத்தைத் தாங்கி வருந்தும் பூமிப்பிராட்டியையும் இச்சொல் உணர்த்துகிறது.
ஊரும் - மேல் ஊர்ந்து செல்லும் / சுமையாகத் திரியும். உள்ளர்த்தமாக, அகங்காரமும் மமகாரமும் கொண்டு பூமிப்பிராட்டிக்கே தாங்க முடியாத பாரமாக உலகில் உலாவித் திரியும் அதர்ம சக்திகளைக் குறிக்கிறது.
பாரம் தீர - பூமியின் துன்பச்சுமையானது முழுமையாக நீங்கும்படியாக, உள்ளர்த்தமாக, துரியோதனன் முதலான தீய அரசர்களை அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதைக் குறிக்கிறது.
பார்த்தன் தன் - அர்ஜுனனுடைய (பார்த்தனுடைய), தனது அடியவன் என்னும் ஒரே தகுதிக்காக அர்ஜுனனிடம் பகவான் காட்டிய எல்லையற்ற வாஞ்சை.
தேரை ஊரும் - தேரை நடத்தினவனான / செலுத்திய, அதாவது அகிலாண்ட கோடி பிரம்மாண்ட நாயகன் குதிரைகளின் கடிவாளத்தைப் பிடித்த எளிய கோலம்.
தேவதேவன் - தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலான பரம்பொருள், உள்ளர்த்தமாக, நித்தியசூரிகளாலும் பிரம்மாதி தேவர்களாலும் தொழப்படும் பரத்துவ நிலை.
சேரும் ஊர் - உகந்து வந்து நித்தியவாசம் செய்தருளும் திவ்யதேசம். பரமபதத்தை விடுத்து, அடியவர்களின் சந்நிதிக்காகத் தானே விரும்பி வாழும் தலம்.
தாரை ஊரும் - தேன் தாரை தாரையாகப் பெருகி வழிகின்ற; அல்லது பூக்களைக் கூட வெல்லும் மென்மையான தளிர்கள் செழித்து வளர்கின்ற, உள்ளர்த்தமாக, வேலிச் செடிகளில் இருந்து தேனானது தாரை தாரையாகப் பெருகி வழிவதைக் குறிக்கிறது.
தண் தளிர் - குளிர்ந்த இளம் தளிர்களைக் கொண்ட, உள்ளர்த்தமாக, எம்பெருமானின் திருக்குணங்களைப் போன்ற மென்மையும் குளிர்ச்சியும் உடைய சோலைகள்.
வேலி புடை சூழ - வேலிகளாக நாற்புறமும் சூழப்பெற்று, திருநறையூரின் எல்லையைக் காக்கும் இயற்கை அரண்.
நாரை ஊரும் - நாரைகள் மெதுவாக உலாவித் திரிகின்ற, உள்ளர்த்தமாக, அச்சமற்று வாழும் தூய ஆன்மாக்களின் (முமுக்ஷுக்களின்) நிலையை இது குறிக்கும்.
நல் வயல் சூழ்ந்த - செழுமையான கழனிகளால் சூழப்பட்ட, அதாவது ஆன்மீகப் பயிர் விளையும் பக்தித் தலம் என்பதன் குறியீடு.
நறையூரே - திருநறையூர் திவ்யதேசம் ஆகும். திருமங்கையாழ்வாருக்குப் பஞ்சசமஸ்காரம் செய்வித்த ஆச்சார்ய ஸ்தலம்.
திருமங்கையாழ்வாரின் இப்பாசுரம் உலகை ஆளும் பரத்துவத்திற்கும், அடியவனுக்குக் கட்டுப்படும் சௌலப்யத்திற்கும் இடையே உள்ள உன்னதத் தத்துவ முரணை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாடப்பட்டுள்ளது.
"பாரை ஊரும் பாரம் தீரப் பார்த்தன் தன் தேரை ஊரும் தேவ தேவன் சேரும் ஊர்" என்னும் வரிகள் எம்பெருமானின் இரு வேறுபட்ட நிலைகளை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. "பாரை ஊரும் பாரம்" என்பது பூமிப்பிராட்டிக்கே தாங்க முடியாத சுமையாக மாறிய அதர்மத்தின் பாரத்தைக் குறிக்கும். துரியோதனன் முதலான அதர்மவாதிகள் பூமியின் மேல் கம்பீரமாகத் தங்களின் தேர்களைச் செலுத்தி உலா வந்தனர்; அது பூமிப்பிராட்டிக்குத் தாங்க முடியாத பெரும் சுமையாக மாறியது. அத்தகைய சுமையைத் தீர்க்கும் பொருட்டு, பரம்பொருளான எம்பெருமான் மண்ணுலகில் கிருஷ்ணனாக அவதரித்தான்.
இங்குள்ள நயம் யாதெனில், அசுரர்களின் தேரோட்டத்தை ஒடுக்க நினைத்த பகவான், தானே தேரோட்டியாக மாறினான். "தேவதேவன்" என்று போற்றப்படும் பரம்பொருள், அர்ஜுனனின் கட்டளைக்கு இணங்க தேரை நடத்தினான்.
குருஷேத்திர போர்க்களத்துத் தூசியும் குதிரைகளின் எச்சிலும் தன் திருமேனியில் பட, அர்ஜுனன் "வலப்பக்கம் செலுத்து", "இடப்பக்கம் செலுத்து" என்று எம்பெருமானின் தோள்களில் தட்டி ஏவ, அதற்குக் கட்டுப்பட்டு தேரைச் செலுத்தினான். பிரபஞ்சத்தை இயக்கும் ஈஸ்வரனின் கைகள், குதிரைகளைச் சாட்டையால் அடித்து ஓட்டும் எளிய கோலத்தைத் தாங்கியதை ஆச்சார்யர்கள் "ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரியம்" (அடியவர்களிடம் கட்டுப்படுதல்) என்று கொண்டாடுகிறார்கள். இத்தகைய கருணைக்கடல் உகந்து வாழும் ஊரே திருநறையூர் ஆகும். அடியவனுக்காகத் தன்னை இவ்வளவு தாழ்த்திக் கொள்வதே எம்பெருமானின் சௌலப்யத்தின் உச்சநிலை.
"தாரை ஊரும் தண் தளிர் வேலி புடை சூழ நாரை ஊரும் நல் வயல் சூழ்ந்த நறையூரே" என்னும் வரிகள் திருநறையூரின் எல்லையற்ற இயற்கை எழிலை வர்ணிக்கின்றன. "தார்" என்ற சொல்லுக்கு மலர்மாலை என்றும் பொருள் உண்டு. "தாரை ஊரும் தண் தளிர் வேலி" என்றால், பூக்களை விடவும் அழகிலும் மென்மையிலும் சிறந்த இளம் தளிர்களை வேலிகளாகக் கொண்ட சோலைகள் சூழ்ந்த ஊர் என்று பொருள். மற்றொரு வியாக்யானத்தின்படி, இந்த வேலிகளில் உள்ள பூக்களிலிருந்து தேன் தாரை தாரையாக உருகி வழிகிறது.
ஆச்சார்யர்கள் இவ்விடத்தில் ஒரு உன்னதமான உள்ளுறைப் பொருளை விளக்குகிறார்கள். ஒரு ஊரின் எல்லையாக விளங்கும் "வேலி"யே தேன் பெருகி, பூக்களை வெல்லும் அழகோடு திகழ்கிறது என்றால், அந்த வேலிக்கு உட்பட்ட ஊரின் அழகும், அங்கு எழுந்தருளியுள்ள எம்பெருமானின் திருக்குணங்களும், அவனது அருள்வெள்ளமும் சொல்லுக்கும் மனத்திற்கும் எட்டாததாக இருக்கும் அன்றோ!
இப்பாசுரத்தின் மிகச் சிறந்த இலக்கிய நயம், "ஊரும்" என்ற சொல்லை நான்கு வெவ்வேறு இடங்களில், நான்கு வேறுபட்ட பொருள்களில் கையாண்டுள்ள சொல்லணிச் சிறப்பேயாகும். திருமங்கையாழ்வார் தனது கவித்துவ ஆளுமையால் இந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்திப் பாசுரத்திற்கு தத்துவ ஆழத்தை சேர்த்துள்ளார்.
பாரை ஊரும்: பூமியின் மேல் சுமையாக அசுரர்கள் நடமாடுதல். அகங்காரத்தால் பூமியைத் தங்களுக்கு உரிமையாக்கிக் கொள்ள நினைத்த தீயவர்களின் நடமாட்டத்தைக் குறிக்கிறது.
தேரை ஊரும்: அர்ஜுனனுடைய தேரை எம்பெருமான் செலுத்துதல். பரம்பொருள் தன் மேன்மைகளைப் பாராமல் எளிமையின் எல்லை நிலமாகத் தேர்ப்பாகனாக மாறிய சௌலப்யத்தைக் காட்டுகிறது.
தாரை ஊரும்: வேலிகளில் இருந்து தேன் தாரை தாரையாகப் பெருகி வழிதல் அல்லது மலர்களைத் தோற்கடிக்கும் தளிர்கள் நெரித்து வளர்தல். திருநறையூரின் எல்லையற்ற இயற்கைச் செழுமையை இது குறிக்கிறது.
நாரை ஊரும்: வயல்வெளிகளில் நாரைகள் அச்சமின்றி, மெதுவாக உலாவித் திரிதல். சம்சார பயம் நீங்கிய ஆன்மாக்கள் எம்பெருமானின் திருவடி நிழலில் அடையும் நிம்மதியான வாழ்வை இது குறியீடாக உணர்த்துகிறது.
ஒரே சொல்லை நான்கு பொருள்களில் பயன்படுத்தி, பொருள் நயமும் ஓசை நயமும் ஒன்றாக மலரச் செய்திருப்பது திருமங்கையாழ்வாரின் கவித்திறனுக்குச் சிறந்த சான்றாகும்.
திருமங்கையாழ்வார் சோழ நாட்டின் படைத்தலைவராக (கலியன்) இருந்தபோது, குமுதவல்லி நாச்சியாரை மணப்பதற்காகப் பஞ்சசமஸ்காரம் செய்துகொள்ள விரும்பினார். உலகியல் ரீதியாக ஆச்சார்யர் எவரையும் பெற முடியாத சூழலில், அவர் திருநறையூர் நம்பியின் சந்நிதிக்கு வந்து நின்றார். அடியவனின் ஏக்கத்தைக் கண்ட திருநறையூர் நம்பி, தானே ஆச்சார்யனாக மாறி, திருமங்கையாழ்வாருக்குப் பஞ்சசமஸ்காரத்தை (சமாச்ரயணம்) செய்வித்தருளினார். எம்பெருமான் அருளாளனாக மட்டுமல்ல, ஆச்சார்யனாகவும் விளங்கிய அரிய தலம் திருநறையூர்.
இதன் காரணமாகவே, திருமங்கையாழ்வாருக்குத் திருநறையூர் நம்பியிடம் எல்லையற்ற மதிப்பும், பக்திப் பிரேமையும் உண்டாயிற்று. மங்களாசாசனம் செய்யப் பெற்ற திவ்யதேசங்களிலேயே, திருநறையூருக்கு மட்டுமே ஆழ்வார் நூறு பாசுரங்களை (பத்து திருமொழிகள்) அர்ப்பணித்துள்ளார். "நறையூர் நாம் தொழுதும் எழு நெஞ்சமே" என்று தன் நெஞ்சைக் குறித்து அவர் பாடுவது, தனது ஆச்சார்ய ஸ்தலத்தின் மீதான எல்லையற்ற நன்றியறிதலையும் பக்தியையும் காட்டுகிறது.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை தனது வியாக்யானத்தில், "திருநறையூர் - பெண்ணரசு நாடாயிற்றே" என்று மிக நயமாகக் குறிப்பிடுகிறார். தாயாரின் திருவுள்ளமே இத்தலத்தில் முதன்மை பெறுகிறது; அதற்கேற்ப எம்பெருமானும் தாயாரின் விருப்பத்திற்கே இணங்கி நிற்பது, புருஷகார தத்துவத்தை உயிரோட்டமாக வெளிப்படுத்துகிறது. திருநறையூர் திவ்யதேசம் "நாச்சியார் கோயில்" என்று தாயாரின் பெயராலேயே வழங்கப்படுகிறது.
இத்தலத்தின் வழிபாட்டு முறைகளிலும், திருவிழாக்களிலும் வஞ்சுளவல்லி தாயாருக்கே முதல் மரியாதை வழங்கப்படுகிறது.
புராண வரலாற்றின்படி, மேதாவி முனிவரின் மகளாக அவதரித்த வஞ்சுளவல்லி தாயாரை எம்பெருமான் திருமணம் செய்ய விரும்பியபோது, தாயார் ஒரு நிபந்தனை விதித்தார்: "இத்தலத்தில் நான் எடுக்கும் முடிவுகளுக்கே எம்பெருமான் கட்டுப்பட வேண்டும்; எனது சொல்லே இங்கு இறுதியானது". அதற்கு உடன்பட்ட எம்பெருமான், இத்தலத்தில் தாயாரின் திருவுள்ளத்திற்கு இணங்கி நிற்கும் எளிய நாயகனாகத் தன்னை ஆக்கிக் கொண்டார். சந்நிதியில் தாயார் சற்றே முன்நிற்க, பகவான் பின்வாங்கி நிற்பதைக் காணலாம்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில், பாசுரங்களில் வரும் இயற்கை வர்ணனைகள் வெறும் புவியியல் சூழலைக் குறிப்பவை அல்ல; அவை ஆழ்ந்த ஆன்மீகத் தத்துவங்களை உள்ளடக்கியவை ஆகும். இப்பெருமதிப்பிற்குரிய பாசுரத்தின் இறுதி இரு வரிகளில் வரும் குறியீடுகள் பின்வருமாறு குறிக்கப்படுகின்றன.
வேலி: வயலின் பயிர்களைக் காக்கும் வேலியானது சாஸ்திரங்களின் எல்லையைக் குறிக்கும். வேதாந்த சாஸ்திரங்களும், ஆச்சார்யர்களின் உபதேசங்களும் மனித மனத்தின் பக்தியாகிய பயிரைக் காக்கும் வேலிகளாகத் திகழ்கின்றன.
நாரை: வயலில் மெதுவாக உலாவித் திரியும் நாரைகள் ஆச்சார்யர்களைக் குறிக்கும் குறியீடாகும். நாரையானது ஓடும் நீரில் சிறிய மீன்களை விடுத்து, தனக்குத் தேவையான பெரிய மீனுக்காக மட்டுமே ஒற்றைக் காலில் தவம் இருக்கும். அதுபோல, ஆச்சார்யர்கள் இவ்வுலகின் அற்பமான லௌகிக விஷயங்களை விடுத்து, பகவத் அனுபவமாகிய உன்னத ஞானத்தை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டு வாழ்வார்கள்.
நல் வயல்: நல்ல வயல் என்பது தகுதியுடைய சீடர்களின் (சிஷ்யர்களின்) மனத்தைக் குறிக்கிறது. ஆச்சார்யர்களாகிய நாரைகள், சீடர்களின் மனமாகிய நல் வயலில் உலவி, அங்குப் பக்திப் பயிரை வளர்க்கிறார்கள்.
திருமங்கையாழ்வார் திருநறையூரின் இயற்கை வளத்தை மட்டும் பாடவில்லை; அங்கு எழுந்தருளியுள்ள நம்பியின் எல்லையற்ற கருணை, சௌலப்யம், ஆச்சார்ய மகிமை ஆகியவற்றையும் ஒரே பாசுரத்தில் நமக்கு அனுபவிக்கச் செய்கிறார்.
திருநறையூரின் வேலிகளில் தேன் தாரை தாரையாகப் பெருகி வழிவது போல, திருநறையூர் நம்பியின் கருணையும் அடியவர்கள்மேல் இடையறாது பொழிகிறது. "தேவதேவன்" என்ற பரத்துவத்தையும், "பார்த்தன் தேரோட்டி" என்ற சௌலப்யத்தையும், "ஆச்சார்யனாக அருளிய கருணை" ஒருங்கே அனுபவிக்கச் செய்யும் அரிய திவ்யதேச மகிமையை திருமங்கையாழ்வார் இப்பாசுரத்தில் அமுதமாக அருளிச்செய்கிறார்.
திருமங்கையாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
🙏🙏🙇♂️🙇♂️
அடியேன்,
கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி
கருத்துரையிடுக