“உலக வாழ்வு பொய், இறைவனிடம் வைக்கும் விண்ணப்பமே மெய்.” - கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி

ஆண்டாள் நாச்சியார் அருளிய நாச்சியார் திருமொழியின் ஒன்பதாம் திருமொழியான "சிந்தூரம் செம்பொடி" பதிகத்தில், திருமாலிருஞ்சோலை அழகருக்கு 100 தடா வெண்ணெயும், 100 தடா அக்கார அடிசிலும் நேர்ந்து கொள்ளும் இப்பெருஞ்சிறப்புமிக்க பாசுரத்தினை பார்ப்போம்.

முதலில் பாசுரம் மற்றும் அதற்குரிய எளிய விளக்கம்,

நாறு நறும் பொழில் மாலிருஞ்சோலை நம்பிக்கு* நான்

நூறு தடாவில் வெண்ணெய் வாய் நேர்ந்து பராவி வைத்தேன்*

நூறு தடா நிறைந்த அக்கார அடிசில் சொன்னேன்*

ஏறு திருவுடையான் இன்று வந்து இவை கொள்ளுங்கொலோ?

“நாறு நறும் பொழில் மாலிருஞ்சோலை நம்பிக்கு” - வாசனை மிகுந்த, நறுமணம் கமழும் சோலைகளால் சூழப்பட்ட திருமாலிருஞ்சோலை திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் சுந்தரராஜ பெருமாளுக்கு — அந்த நம்பிக்கு.

திருமாலிருஞ்சோலை திருத்தலம், அழகர் மலை என்றும் அழைக்கப்படும் இத்தலம் நறுமணம் கமழும் சோலைகளால் சூழப்பட்டது. ஆண்டாள் அந்தப் பொழிலின் வாசனையையே முதலில் குறிப்பிடுகிறாள். இது வெறும் புவியியல் விளக்கமல்ல, பெருமான் எழுந்தருளும் இடமே சுகந்தம் மிக்கது என்று சொல்வது அவளின் இறைமொழி. நம் பெருமாள் இருக்கும் எந்த இடமும் சோலை தானே.

“நான் நூறு தடாவில் வெண்ணெய் வாய்நேர்ந்து பராவி வைத்தேன்” - நான் நூறு பெரிய அண்டாக்களில் (தடா) வெண்ணெயை விளிம்பு வரை நிறைத்து, அதன் மேலும் குவியும்படி, வாயினால் நேர்ந்துகொண்டு, மனதார துதித்து அர்ப்பணித்திருக்கிறேன்.

நூறு தடா வெண்ணெய் என்பது கேட்கவே வியப்பாக இருக்கிறது. ஆண்டாள் நூறு பெரிய அண்டாக்களில் வெண்ணெய் — விளிம்பு வழிய வழிய, மேலே குவிய குவிய — ஆசைப்படுகிறாள். கண்ணனுக்கு வெண்ணெயில் உள்ள தணியாத அன்பை அறிந்த ஆண்டாள், அவன் விரும்புவதையே பராவி வைத்தேன் என்கிறாள். இது அன்பின் நுணுக்கம்.

"வாய் நேர்ந்து" என்பது வெறும் சொல்லல்ல; அது வாக்கு என்னும் யாகம். வாக்கினால் செய்யப்படும் அர்ப்பணம் உள்ளத்தில் இருந்து பிறந்தால், அது கோடி யாகங்களுக்கு நிகர் என்பது நம் சம்பிரதாயம் சொல்வது. ஆண்டாள் அதை வாழ்ந்து காட்டினாள்.

“நூறு தடா நிறைந்த அக்கார அடிசில் சொன்னேன்” - அதுமட்டுமின்றி, நூறு அண்டாக்கள் நிறைந்த அக்கார அடிசிலையும் (பால், வெல்லம், நெய் கலந்த சர்க்கரைப் பொங்கல்) நேர்த்திக்கடனாகச் சொல்லியிருக்கிறேன். இரண்டு படைப்புகளும் ஆண்டாளின் மிகுந்த அன்பையும் வள்ளல் தன்மையையும் காட்டுகின்றன. திருப்பாவையில் "மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழி வார" என்று கூறியதை நினைவுபடுத்தும் வண்ணம் இங்கும் ஆண்டாள் அதே அக்கார அடிசிலை தருவதாக நேர்கிறாள். கண்ணன் சாப்பாட்டு ராமன் என்பதை ஆண்டாள் அறிந்தவள்; அவனுக்குப் பிடித்தவற்றையே தருவதாகச் சொல்கிறாள்.

“ஏறு திருவுடையான் இன்று வந்து இவை கொள்ளுங் கொலோ?” - அழகு மங்காமல் ஏறிக்கொண்டே இருக்கும் திருமகளை (மகாலட்சுமியை) தன்னுடைய திருமார்பில் தாங்கியிருக்கும் பெருமான் "இவை கொள்ளுங் கொலோ?" என்ற கேள்வியில் ஆண்டாளின் இதயம் கசிகிறது. "நான் நேர்ந்திருக்கிறேன், படைத்திருக்கிறேன் — இன்று வந்து ஏற்றுக்கொள்வாயா?" என்று கேட்கும்போது, அதில் பரிவு மட்டுமல்ல, பிரிவாற்றாமையும் நிரம்பியிருக்கிறது. பெருமான் வரவேண்டும் என்ற ஏக்கமே அந்தக் கேள்வியில் ஒளிந்திருக்கிறது. அதே வேளையில், சரணாகதி எனும் பிரபத்தி நிலையின் உச்சத்தையும் உணர்த்துவதாகும்.

ஆண்டாள், பாசுரத்தில் திருமாலிருஞ்சோலை அழகருக்கு வேண்டிய இந்த நேர்த்திக்கடனை, பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் எம்பெருமானார் ராமானுஜர் நிறைவேற்றினார். ஆண்டாளின் விருப்பப்படி 100 தடா வெண்ணெயும், 100 தடா அக்கார அடிசிலும் அழகருக்குச் சமர்ப்பித்தார். பின்னொரு நாளில் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் சென்றபோது, ஆண்டாளே அர்ச்சாவதாரத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு, தன் ஆசையை நிறைவேற்றிய ராமானுஜரை “வாரும் என் அண்ணலே!” என்று அழைத்து மகிழ்ந்ததாக வரலாறு கூறுகிறது. இதனாலேயே ஆண்டாளை "பெரும்புதூர் மாமுனிக்குப் பின்னானாள்" (ராமானுஜரின் தங்கை) என்று வைணவ உலகம் இன்றும் போற்றுகிறது.

இப்பாசுரத்தின் மூலம் நூறு நூறு தடாக்கள் நிறையத் தன் அன்பைப் பிசைந்து தருகிறாள். நாராயணனிடம் எதையேனும் கேட்பதை விட, அவனுக்கு எதையேனும் அள்ளிக் கொடுப்பதில் இருக்கும் இன்பமே மேலானது என்பதை இப்பாடல் உணர்த்துகிறது. தன் எல்லையற்ற அன்பினால் இறைவனையே தன்பால் ஈர்க்கும் ஆண்டாளின் இந்தப் பாசுரம், ஆழ்ந்த பக்தியின் உன்னத அடையாளமாகும்.

03-04-2026