ஶ்ரீ:
ஶ்ரீமதே இராமாநுஜாய நம:
காரார் கடலை அடைத்திட்டு இலங்கை புக்கு*
ஓராதான் பொன்முடி ஒன்பதோடு ஒன்றையும்*
நேரா அவன் தம்பிக்கே நீள் அரசு ஈந்த*
ஆரா அமுதனைப் பாடிப் பற!
அயோத்தியர் வேந்தனைப் பாடிப் பற!
பெரியாழ்வார் திருமொழியின் மூன்றாம் பத்து, ஒன்பதாம் பதிகமான "என் நாதன்" திருப்பதிகம் முழுவதும், "உந்தி பறத்தல்" அல்லது "பாடிப் பறத்தல்" என்னும் பழந்தமிழ் நாட்டுப்புற விளையாட்டு வடிவில் அமைந்துள்ளது.
உந்தி பறத்தல் என்பது இரண்டு சிறுமியர் எதிரெதிரே நின்று, வலக்கையை வலக்கையாலும், இடக்கையை இடக்கையாலும் பற்றிக்கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் கால்களால் மெதுவாக உந்திக்கொண்டு, வலப்புறமும் இடப்புறமும் மாறி மாறிச் சுழன்றபடியே பாடல்களைப் பாடி மகிழும் ஒரு பாரம்பரிய விளையாட்டாகும்.
இப்பதிகத்தின் பத்து பாசுரங்களிலும், ஒருத்தி கண்ணனின் லீலைகளையும் மற்றொருத்தி இராமபிரானின் வீரச் செயல்களையும் மாறி மாறிப் பாடி மகிழ்வதாகப் பெரியாழ்வார் இவ்விளையாட்டை இலக்கிய வடிவமாக்கியுள்ளார்.
இப்பதிகத்தின் பத்தாம் பாசுரமான "காரார் கடலை அடைத்திட்டு..." என்பது, ராமபிரானின் யுத்த காண்டத்து வீரச் செயல்களையும் அவனது எல்லையற்ற கருணையையும் ஒருசேரக் காட்டும் உன்னதப் பாசுரமாகும்.
இப்பாசுரத்தின் "காரா, ஓரா, நேரா, ஆரா" என்ற சொற்களின் ஒலிநயத்தைக் கேட்டவுடன், இதை அருளியது திருமங்கையாழ்வாரோ என்று ஒரு கணம் எண்ணத் தோன்றுகிறது. சிறிய திருமடலின் வீரநடை இப்பாசுரத்திலும் ஒலிப்பது போல ஒரு இனிய உணர்வு ஏற்படுகிறது.
காரார் - கரிய மேகம் போன்ற அல்லது ஆழமான கறுப்பு நிறம் பொருந்திய, இது பிறவிப் பெருங்கடலாகிய சம்சாரத்தின் இருண்ட தன்மையையும் குறிக்கிறது.
கடலை - இலங்கையை அடைவதற்குத் தடையாக நின்ற பெருங்கடலை.
அடைத்திட்டு - மலைகளையும் பாறைகளையும் கொண்டு அணை கட்டி,
இலங்கை - ராவணனுடைய இலங்கை மாநகரத்தினுள்,
புக்கு - வானர சேனைகளுடன் கம்பீரமாகப் புகுந்ததைக் குறிக்கிறது.
ஓராதான் - எதிரியின் வலிமையை ஆராய்ந்து உணராத ராவணனுடைய
பொன்முடி - அழகிய பொற்கிரீடங்கள் அணிந்த,
ஒன்பதோடு ஒன்றையும் - ‘பத்து தலை' என்று நேரடியாகக் கூறாமல் 'ஒன்பதோடு ஒன்று' என ஆழ்வார் நுட்பமாகப் பிரித்துக் கூறுகிறார்.
நேரா - ராமபிரான் தன் கூரிய அம்புகளால் அந்தத் தலைகளைப் போர்க்களத்தில் நேருக்கு நேர் துண்டித்ததைக் குறிக்கும்.
அவன் தம்பிக்கே - அவனது தம்பியான விபீஷணனுக்கே
நீள் அரசு - நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கும் ஆட்சியை
ஈந்த - வென்ற நாட்டைத் தனதாக்கிக் கொள்ளாமல், சரணடைந்தவனுக்கே வாரி வழங்கிய வள்ளல் தன்மை.
ஆரா அமுதனை - அனுபவிக்க அனுபவிக்கத் தெவிட்டாத அமுதம் போன்றவனை,
பாடிப் பற - எம்பெருமானின் கல்யாண குணங்களைப் போற்றிப் பாடி, மகிழ்ச்சியால் துள்ளிக் குதித்து விளையாடுங்கள்.
அயோத்தியர் வேந்தனை - ராவண வதத்திற்குப் பிறகு அயோத்திக்குத் திரும்பி, ஸ்ரீராம பட்டாபிஷேகம் கண்டு அருளிய சக்ரவர்த்தித் திருமகனை.
"காரார் கடலை அடைத்திட்டு இலங்கை புக்கு” - பொதுவாகவே ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயலில் கடலின் பேராழமும் அதன் கருமையும் சம்சாரப் பெருங்கடலின் அஞ்ஞானத்தைக் குறிக்கின்றன. அத்தகைய அளவிட முடியாத பெருங்கடலில், வானரக் கூட்டங்களின் துணையோடு மலைகளையும் பாறைகளையும் வீசி ராமபிரான் சேதுவைக் கட்டினான். இயற்கை விதிகளின்படி பாறைகள் நீரில் மூழ்க வேண்டும். ஆனால், இயற்கையின் விதிகள்கூட எம்பெருமானின் சங்கல்பத்திற்குக் கட்டுப்பட்டவையே என்பதைச் சேதுபந்தனம் உலகறியச் செய்தது.
இலங்கையை "நுழைவதற்கரிய அரண்" என்று வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தர காண்டத்தில் குறிப்பிடுகிறது. அத்தகைய பாதுகாப்புமிக்க கோட்டைக்குள் ராமபிரான் தன் பெரும் வானர சேனைகளுடன் கம்பீரமாகப் புகுந்தான்.
உத்தமூர் ஸ்வாமிகளின் வியாக்யானத்தில் ஒரு முக்கியமான நயம் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பதிகத்தின் எட்டாம் பாசுரத்தில் சூர்ப்பணகையின் காது, மூக்கு அறுபட்ட வரலாறு பேசப்படுகிறது. அதற்கு அடுத்து வரும் ஒன்பதாம் பாசுரம் கண்ணனின் சகடாசுர வதத்தைப் பேசுகிறது. பத்தாம் பாசுரத்தில் நேரே சேதுபந்தனம் மற்றும் ராவண வதம் கூறப்பட்டுள்ளது.
ஆரண்ய காண்டத்தின் தொடர்ச்சியாக விளங்கும் கிஷ்கிந்தா காண்டம் மற்றும் சுந்தர காண்டம் ஆகியவற்றின் செய்திகளை ஆழ்வார் ஏன் விரிவாகப் பாடவில்லை என்ற வினா எழுகிறது. இதற்கு ஸ்வாமிகள் இரு காரணங்களை முன்வைக்கிறார்.
முதலாவதாக, சேதுபந்தனம் மற்றும் ராவண வதத்தைக் குறிப்பிட்டதிலேயே, அதற்கு ஆதாரமாக விளங்கிய கிஷ்கிந்தா, சுந்தர காண்டத்து நிகழ்வுகள் அடங்கிவிடுகின்றன.
இரண்டாவதாக, சீதா பிராட்டியின் பிரிவாற்றாமையைக் கருத்தில் கொண்டு ஆழ்வார் மிகவும் வருந்துகிறார். பிராட்டியின் துயரத்தை விவரித்து காலதாமதம் செய்ய விரும்பாமல், ராமபிரான் விரைந்து சென்று கடலை அடைத்து, ராவணனை வதம் செய்து, பிராட்டியை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற அதீத பக்திப் பெருக்கால், இடைப்பட்ட நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து நேரடியாக யுத்த காண்டத்து வெற்றியைப் பாடுகிறார்.
"ஓராதான் பொன்முடி ஒன்பதோடு ஒன்றையும் நேரா” - ராவணனை ஆழ்வார் "ஓராதான்" என்று அழைக்கிறார். "ஓருதல்" என்றால் ஆராய்ந்து அறிதல் என்று பொருள். ராமபிரான் கடலில் அணை கட்டிய மாபெரும் அதிசயத்தைக் கண்டும், அவனது தெய்வீக ஆற்றலை ராவணன் சிந்தித்துப் பார்க்கவில்லை. பிரம்மனிடமிருந்து தனக்குக் கிடைத்த வரங்களின் பலத்தால், ராமனை ஒரு சாதாரண மானிடன் என்றே எண்ணி அலட்சியப்படுத்தினான்.
அவனது "பொன்முடி" என்பது அவனது அழியக்கூடிய உலக செல்வங்களையும், அகங்காரத்தையும் குறிக்கிறது. "ஒன்பதோடு ஒன்று" என்று ஆழ்வார் பிரித்துக் கூறுவதற்குப் பல சுவையான விளக்கங்களை ஆச்சார்யர்கள் வழங்கியுள்ளனர்.
சந்நியாசி வேட ரகசியம்: ஆச்சார்யர்கள் கூறும் ஒரு சுவையான ஐதிஹ்ய விளக்கம், ராவணன் சீதையைக் கவரச் சென்றபோது, சந்நியாசி வேடத்தில் தன் ஒரு தலையுடன் மட்டுமே சென்றான். எஞ்சிய ஒன்பது தலைகளையும் அவன் மறைத்து வைத்திருந்தான். ராமபிரான் போர் செய்யும்போது, சீதையைக் கவர்ந்து சென்ற அந்த ஒரு தலையையும், மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த பிற ஒன்பது தலைகளையும் சேர்த்தே துண்டித்தான்.
சரணாகதிக்கான காத்திருப்பு: ராமபிரான் ராவணனின் தலைகளை ஒவ்வொன்றாகவே அறுத்தார். ஒரு தலை அறுபட்டு விழும்போது, மீதமுள்ள தலைகளாவது ராமனின் பெருமையை உணர்ந்து அவனது திருவடிகளில் சரணடையாதா என்ற பரம காருண்யத்தினால் ராமன் காத்திருந்தான். ஆனால் ராவணன் இறுதிவரை பணியாததால், ராமபிரான் பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவி, அவனது பத்து தலைகளையும் வீழ்த்தினான்.
அகங்காரத்தின் பத்து நிலைகள்: மனிதனின் பத்து இந்திரியங்களையும், அவனுடைய கர்வத்தையும் அடக்குவதைக் குறிப்பதே இந்த "ஒன்பதோடு ஒன்று" என்ற பிரிவினை.
"அவன் தம்பிக்கே நீள் அரசு ஈந்த” - ராமபிரானின் தர்ம நெறிக்குச் சிறந்த சான்றாக விபீஷண சரணாகதி விளங்குகிறது. தன் அண்ணனான ராவணனால் அவமதிக்கப்பட்டு வெளியேற்றப்பட்ட விபீஷணனை, ராமபிரான் தன் தம்பியாக ஏற்றுக் கொண்டான்.
"நீள் அரசு" என்ற சொல்லின் மூலம், எம்பெருமான் விபீஷணனுக்கு வழங்கிய அரசாட்சி சாதாரணமானதல்ல, அது மிகவும் நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கக் கூடியது என்பது விளங்குகிறது. ராக்ஷஸ குலத்தில் தர்மத்தை நிலைநாட்டவும், விபீஷணன் போன்ற ஒரு தர்மாத்மா நீண்ட காலம் வாழ வேண்டும் என்பதற்காகவும், ராமன் அவனுக்குத் தீர்க்காயுளை வழங்கி, இலங்கையின் அரசனாக்கினான். போர் தொடங்குவதற்கு முன்பே விபீஷணனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் செய்து வைத்த ராமனின் கொடைத்தன்மை, அவனது வள்ளல் குணத்தின் உச்சமாகும்.
ராமபிரான் இலங்கையை வென்றான்; ஆனால் அதை அனுபவிக்கவில்லை. விபீஷணனை அரசனாக்கினான்; ஆனால் அவனிடம் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இதுவே அவனது வைராக்யமும் வள்ளல்தன்மையும்.
"ஆரா அமுதனைப் பாடிப் பற! அயோத்தியர் வேந்தனைப் பாடிப் பற!” - “ஆரா அமுது" என்றால் எப்போதும் தெவிட்டாத, மேலும் மேலும் பருகத் தூண்டும் அமுதம் என்று பொருள். உலகத்து அமுது பசியைத் தீர்க்கும்; ராமனாகிய அமுது பக்தியை மேலும் மேலும் பெருக்கும். அதனால் தான் ஆழ்வார் "ஆரா அமுதன்" என்று பரவசத்தோடு அழைக்கிறார்.
தேவர்கள், முனிவர்கள், வானரங்கள் மற்றும் பிராட்டி அனைவரும் ராவண வதத்திற்குப் பின் ராமபிரானை நித்தியமாக அனுபவித்தனர். விபீஷணனும் அனுமனும் ராமனை விட்டுப் பிரிய மனமில்லாமல் அயோத்தி வரை அவனுடனே சென்றனர்.
ராமபிரான் பரத்வ (பரமபத) நிலையில் அமுதக் கடலில் பள்ளி கொண்டிருப்பவனாயினும், மக்கள் யாவரும் எளிதில் உய்யும் பொருட்டு அயோத்தியின் வேந்தனாக அவதரித்தான். பிரம்மாதி தேவர்கள் யாவரும் அவனது பரத்வத்தைப் போற்ற, அவன் அயோத்தியில் மிக எளிமையாகத் தன் குடிமக்களோடு பழகி அரசாண்டான். அத்தகைய அயோத்தி மன்னனைப் பாடி மகிழுங்கள் என்று ஆழ்வார் இப்பகுதியை முடிக்கிறார்.
பெரியாழ்வாரின் இப்பாசுரம், ஆழ்வாரின் பக்தி பூர்வமான ஆழமான மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கிறது. சீதையின் பிரிவைத் தாங்காத ராமனின் துயரத்தை உணர்ந்த ஆழ்வார், கிஷ்கிந்தா மற்றும் சுந்தர காண்டங்களை மனதால் கடந்து நேரடியாக ராவண வதத்தைப் பாடுகிறார்.
அதே நேரத்தில், சமுத்திரத்தில் அணை கட்டிய ராமனின் வியக்கத்தக்க ஆற்றலையும், கர்வம்கொண்ட ராவணனின் வீழ்ச்சியையும், சரணடைந்த விபீஷணனுக்கு ராஜ்ஜியம் அளித்த ராமனின் தர்ம நெறியையும் எளிய சொற்களில் விளக்குகிறார். எம்பெருமானை "ஆரா அமுது" என்றும் "அயோத்தியர் வேந்தன்" என்றும் போற்றிப் பாடும் இப்பகுதி, பிறவிப் பெருங்கடலில் தவிக்கும் ஆன்மாக்களுக்குச் அடைக்கலம் என்னும் உன்னத வழியைக் காட்டும் கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழ்கிறது.
சமுத்திரத்தைக் கடந்தவன் ராமன்; சம்சாரக் கடலைக் கடத்துபவனும் அவனே. அவனது திருவடிகளே அந்த நித்தியச் சேது.
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
🙏🙏🙇♂️🙇♂️
அடியேன்,
கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி
கருத்துரையிடுக