ஶ்ரீ:
ஶ்ரீமதே இராமாநுஜாய நம:
கூற்றமும் சாரா, கொடு வினையும் சாரா* தீ
மாற்றமும் சாரா வகை அறிந்தேன்*
ஆற்றங்கரைக் கிடக்கும், கண்ணன் கடல் கிடக்கும்*
மாயன் உரைக் கிடக்கும் உள்ளத்து எனக்கு.
ஸ்ரீமன் நாராயணனின் பரத்துவத்தையும், அவன் அடியவர்க்கு எளியவனாகும் சௌலப்யக் குணத்தையும் உலகிற்கு உணர்த்துவதில் திருமழிசை ஆழ்வார் என்று போற்றப்படும் பக்திசாரரின் பங்களிப்பு தனித்துவமானது. இவரது நான்முகன் திருவந்தாதி என்னும் திவ்யப் பிரபந்தம், இதர தேவதா வழிபாட்டு களைகளை அகற்றி நாரணனின் பரத்துவத்தை நிலைநாட்டுகிறது.
நான்முகன் திருவந்தாதி, நாற்பத்தொன்பதாவது பாசுரத்தில், திருப்பாற்கடலைக் கடைந்த எம்பெருமானின் திருநாமங்களை நாவாரத் துதிப்பதே ஒருவருக்குப் பாதுகாப்பளிக்கும் அரண் என்று அருளிய ஆழ்வார், இந்த ஐம்பதாவது பாசுரத்தில், அப்பெருமானின் திவ்ய உபதேசமும் திருநாமங்களும் தமது உள்ளத்தில் குடிகொண்டிருப்பதால் தமக்கு எவ்விதமான லௌகீக அல்லது பரலோக அச்சங்களும் இல்லை என்பதை பேரனுபவமாகப் பிரகடனம் செய்கிறார்.
இப்பாசுரம், திருமழிசைப்பிரானால் மட்டுமே தனித்துப் பாடப்பட்ட திருக்கபிஸ்தலம் என்னும் திவ்யதேசத்தின் மங்களாசாசனப் பாசுரமாகவும் அமையப் பெற்றுள்ளது.
உத்தமூர் ஸ்வாமிகள் தமது பிரபந்த ரக்ஷை உரையில், இப்பாசுரத்தின் இலக்கணக் கட்டமைப்பு குறித்து ஒரு முக்கியக் குறிப்பை வழங்குகிறார். "சாரா" என்ற மூன்று சொற்களும் "வகை" என்ற சொல்லோடு இயைந்து பொருள் தருகின்றன. அதாவது, "கூற்றமும் சாரா வகை அறிந்தேன்", "கொடுவினையும் சாரா வகை அறிந்தேன்", மற்றும் "தீமாற்றமும் சாரா வகை அறிந்தேன்" என்று மும்மடிப் பாதுகாப்பை இது குறிக்கிறது.
கூற்றமும் சாரா - எமனும் அவனுடைய தூதர்களும் எம்பெருமானின் அடியவர்களைக் கண்டால் அஞ்சி ஓடுதல். சரணாகதி அடைந்த ஆன்மாவின் மீது எமனின் ஆதிக்கம் முற்றிலுமாக ஒழிகிறது என அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார் ஆழ்வார். எமன் தண்டிக்கும் அதிகாரம் கர்மத்தின் மீது மட்டுமே உள்ளது; சரணாகதி செய்த ஆத்மாவின் மீது அன்று.
கொடு வினையும் சாரா - கொடிய பாவங்கள் பற்றாதிருத்தல் மற்றும் அவற்றின் தாக்கம் முற்றிலும் நீங்குதல். எஞ்சி நிற்கும் வினைகளும் எம்பெருமானின் திருவருளுக்கு அடங்கி, அவருடைய முக்திக்குத் தடையாக அமையாது.
தீ மாற்றமும் சாரா - தான் செய்த தீய வினைகளின் பலன் எங்கும் மீண்டும் பிறவாதபடி வேரறுத்தல். தேகாபிமானம், ஸ்வதந்தராபிமானம், இதர தேவதா பரத்வம், வசைமொழிகள் போன்ற தீங்குகள் அணுகாமை குறித்து ஆழ்வார் அருளியுள்ளார்.
வகை அறிந்தேன் - இத்தகைய வினைகள் அணுகாதிருக்க உதவும் உன்னதமான உபாயத்தைக் (வழியைக்) கண்டுகொண்டேன். இதன்மூலம் ஆழ்வார் தமக்கு எம்பெருமான் காட்டிய பரம உபாயமான சரணாகதியைத் திடமாக அறிந்துகொண்ட உவகையை குறிக்கிறார்.
ஆற்றங்கரை - திருக்காவேரியின் கரையில் அமைந்துள்ள திருக்கபிஸ்தலம் என்னும் திவ்யதேசத்தில் புஜங்க சயனத்தில் சயனித்திருக்கும் கஜேந்திர வரதன்.
சம்சார நதியின் கரையில் அலையும் ஜீவன்களைக் கரை சேர்க்கும் கருணை வடிவம்.
பாற்கடலில் இருக்கும் பரம்பொருள் எல்லோராலும் எளிதில் அடைய முடியாதவன். அதே பரம்பொருள் ஆற்றங்கரையில் வந்து படுத்திருப்பது, 'என்னைத் தேடி வர வேண்டாம்; நானே உன்னைத் தேடி வந்துவிட்டேன்' என்று சொல்லும் சௌலப்யத்தின் உச்சநிலை.
கண்ணன் - எல்லோர் கண்ணுக்கும் புலப்படும்படி எளியவனாய் விளங்கும் கண்ணபிரான்.
கடல் கிடக்கும் - அடியவர்களால் எட்ட முடியாத தூரத்திலுள்ள திருப்பாற்கடலில் சயனித்திருக்கும் நிலை.
மாயன் - ஆச்சரியமான குணங்களையும் செயல்களையும் உடைய வியக்கத்தக்க பரம்பொருள்.
உரை கிடக்கும் – மாயனின் திருவாக்காகிய சரமச்லோகமும், அவனது திருநாமங்களும் நெஞ்சில் அழியாத கவசமாக நிலைத்திருத்தல்.
உள்ளத்து எனக்கு - இத்தகைய திவ்ய உரையைத் தன்னுள் நிலைநிறுத்தியுள்ள நெஞ்சினை உடைய எனக்கு யாதொரு பயமும் இல்லை என அருள்கிறார் ஆழ்வார்.
"மாயன் உரை" (மாயன் உரைக்கிடக்கும் உள்ளத்து எனக்கு) என்ற பிரயோகம் வைணவ தத்துவத்தில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. உத்தமூர் ஸ்வாமிகள் தமது பிரபந்த ரக்ஷை உரையில் இதற்கு இருவிதமான ஆழமான விளக்கங்களை அளிக்கிறார். முதலாவதாக, 'மாயன் உரை' என்பது எம்பெருமான் கண்ணபிரானாக அவதரித்துத் தாமே நேரில் அருளிச்செய்த "சரமச்லோகம்".
"ஸர்வ தர்மாந் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ" என்ற சரமச்லோகத்தின் மூலம், அனைத்து தர்மங்களையும் என்னிடமே அர்ப்பணித்துவிட்டு என்னை மட்டுமே புகலாக அடைவாய் என்று கண்ணன் அறிவுறுத்தினார்.
இரண்டாவதாக, 'உரை' என்பது அவனது திருநாமங்களைக் குறிக்கும். அடியவர்கள் அன்போடு உச்சரிக்கும் எம்பெருமானின் திருநாமங்களே அவனது உரையாக மாறுகின்றன.
இங்கு, ஒரு மிக உன்னதமான தத்துவார்த்த உண்மையை உத்தமூர் ஸ்வாமிகள் வெளிப்படுத்துகிறார். பொதுவாக, ஆன்மாக்கள் தாங்கள் செய்த வினைகளின் பலன்களை அனுபவித்துத் தீரவேண்டும் என்பது நியதி. ஆனால், எம்பெருமானின் இந்த சரமச்லோக உபதேசத்தையோ அல்லது அவனது திருநாமங்களையோ நெஞ்சில் உறுதியாகக் கொண்டவர்களுக்கு, நரகம் செல்வதற்கான வாய்ப்பே இல்லை. மேலும், அவர்கள் எஞ்சி நிற்கும் வினைகளின் பலன்களை அனுபவித்துத் துயரப்பட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. எம்பெருமானின் கருணை, வினைகளின் பலன்களை முழுமையாக அழித்துவிடுகிறது. இதனால், எம பயமோ, பாவ பயமோ, தீய மாற்றங்களோ அவர்களை அண்டாது என்று ஆழ்வார் பறைசாற்றுவதாக ஸ்வாமிகள் அருளியுள்ளார்.
பூர்வாச்சார்யர்களின் உரைப்படி "ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணன்" என்பது திருக்காவேரி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள திருக்கபிஸ்தல திவ்யதேசத்தையே குறிக்கும் என்று உரைப்பர். இருப்பினும், உத்தமூர் ஸ்வாமிகள் தமது உரையில் இதற்கு மேலும் சில நயமான நிலவியல் விளக்கங்களையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
யமுனை நதிக்கரை: எம்பெருமான் "கண்ணன்" என்று நேரடியாகப் பாடப்படுவதால், அவன் தனது குழல் ஊதும் லீலைகளையும் காளிங்க நர்த்தனம் போன்ற ஆச்சரியங்களையும் நிகழ்த்திய யமுனை நதிக்கரையையும் இது குறிக்கும் என்று கொள்வது மிகவும் பொருத்தமானது.
ஸ்வர்ணமுகி நதிக்கரை: இப்பாசுரத்திற்கு முந்தைய நாற்பத்திரண்டாவது பாசுரம் முதல் நாற்பத்தெட்டாவது பாசுரம் வரை திருவேங்கடமலையின் (திருமலை) பெருமைகளே பேசப்படுகின்றன. திருவேங்கடமுடையானும் கண்ணபிரானே என்பதால், வேங்கடமலைக்கு அருகில் பாயும் ஸ்வர்ணமுகி ஆற்றங்கரையில் அவன் பிராட்டியோடு தவக்கோலம் பூண்டிருந்த இடத்தையும் "ஆற்றங்கரை" என்று கொள்ளலாம்.
"கடல் கிடக்கும் மாயன்" என்பது பிரபஞ்ச உற்பத்திக்கு முன்னரே பாற்கடலில் நித்திரையில் சயனித்திருக்கும் பரத்துவ நிலையைக் குறிக்கும். அதே சமயம், சக்கரவர்த்தித் திருமகனாகிய இராமபிரான், கடல் அரசனிடம் வழி வேண்டுவதற்காகத் தர்பசயனம் கொண்டு திருப்புல்லாணி கடற்கரையில் சயனித்திருந்த எளிமைக் கோலத்தையும் இது நினைவூட்டுகிறது.
பூர்வாச்சார்யர்கள் உரைகளின்படி, இப்பாசுரம் திருக்கபிஸ்தல திவ்யதேசத்தின் மங்களாசாசனப் பாசுரமாகும். தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் காவேரி மற்றும் கொள்ளிடம் ஆறுகளுக்கு இடையே அமைந்துள்ள இத்தலம், திருமழிசை ஆழ்வாரால் மட்டுமே தனித்துப் பாடப்பட்ட பெருமையுடையது. இங்கு எழுந்தருளியுள்ள மூலவர் கஜேந்திர வரதப் பெருமாள் ஆவார். இத்தலத்தின் வரலாறு கஜேந்திர மோட்சத்துடனும், ஆழ்வாரின் பாசுர வரிகளுடனும் மிக ஆழமாகப் பொருந்துகிறது.
கூற்றம் சாரா (கால பயம் நீங்குதல்): இந்திரத்யும்னன் என்ற மன்னன் துர்வாச முனிவரின் சாபத்தால் யானையாகப் பிறந்தான். அதுபோல, கூஹூ என்ற கந்தர்வன் முனிவர்களின் சாபத்தால் முதலையாகப் பிறந்தான். குளத்தில் நீர் அருந்தச் சென்ற கஜேந்திரனின் காலை முதலை கவ்வியபோது, எம பயம் (கூற்றம்) கஜேந்திரனைச் சூழ்ந்தது. கஜேந்திரன் "ஆதிமூலமே" என்று அலறியவுடன், எம்பெருமான் தன் சக்ராயுதத்தால் முதலையைக் கொன்று அவனுக்கு முக்தி அளித்தான்.
கொடுவினை சாரா (பாவ விமோசனம்): யானை, முதலை ஆகிய இரண்டு விலங்குகளுமே தங்களின் முற்பிறவிச் சாபங்களாகிய கொடுவினைகளிலிருந்து இத்தலத்தில் விமோசனம் பெற்றன. இரண்டு விலங்கினங்களுக்கு ஒரே சமயத்தில் பெருமாள் காட்சியளித்துக் காத்த தலம் இது ஒன்று மட்டுமே ஆகும்.
தீ மாற்றம் சாரா (தீய வடிவம் மாறுதல்): சாபத்தின் காரணமாக விலங்கு மற்றும் ஊர்வனவாக மாறிய கொடிய உடலமைப்பும் தீய மாற்றங்களும் நீங்கி, அவர்கள் தங்களின் பழைய உன்னத நிலையை அடைந்தனர்.
கம்பர் தமது இராமாயணத்தில், விராதன் என்ற அரக்கன் இராமபிரானைப் பார்த்து, "அன்று கஜேந்திரனுக்கு அருள் செய்த ஆதிமூலம் நீயல்லவோ?" என்று கேட்பதாக அமைத்துள்ள காட்சி இத்தலத்தின் உலகளாவிய புகழை உணர்த்துகிறது. மேலும், ஆஞ்சநேயர் (கபி) இத்தலத்தில் கடுந்தவம் புரிந்து பெருமாளின் தரிசனம் பெற்றதால் இவ்விடம் கபிஸ்தலம் என்று பெயர் பெற்றது.
திருமழிசை ஆழ்வாரின் பக்தி நெறி என்பது சமரசமற்ற, திடமான ஞானத்தோடு கூடிய பக்தி ஆகும். மற்ற ஆழ்வார்கள் பெரும்பாலும் நாயகி பாவத்தில் எம்பெருமானைப் பிரிந்து வருந்தும் அவஸ்தையை வெளிப்படுத்தியபோது, பக்திசாரரோ நாரணனின் பரத்துவத்தை ஆணித்தரமாக நிலைநிறுத்தித் தாம் பெற்ற உன்னதப் பாதுகாப்பை வெற்றிக் களிப்புடன் பாடுகிறார்.
"வகை அறிந்தேன்" என்ற சொல்லாட்சி, ஆழ்வாரின் மனதிலிருந்த தீர்க்கமான தெளிவைக் காட்டுகிறது. பாற்கடலில் எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் "கடல் கிடக்கும் மாயன்", எளியவர்கள் உய்யும் பொருட்டுத் திருக்காவேரிக் கரையில் "ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணனாக" வந்து படுத்திருக்கும் கருணையை எண்ணி வியக்கிறார். எம்பெருமானின் திருவாக்கான சரமச்லோகமும் அவனது திருநாமங்களும் தமது உள்ளத்தில் நிரந்தரமாகக் குடிகொண்டிருப்பதால், தமக்கு எம பயமோ, வினைத் துன்பங்களோ அல்லது உலகியல் இன்னல்களோ ஒருபோதும் நேராது என்ற திண்ணமான நம்பிக்கையை இலக்கிய நயம் மிளிர ஆழ்வார் இப்பாசுரத்தில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
நான்முகன் திருவந்தாதியின் ஐம்பதாவது பாசுரம், வைணவச் சரணாகதித் தத்துவத்தின் உன்னதப் பிரகடனம் ஆகும். உத்தமூர் ஸ்வாமிகளின் பிரபந்த ரக்ஷை உரையானது, இப்பாசுரத்திற்கு யமுனை, ஸ்வர்ணமுகி மற்றும் சமுத்திரக் கரை ஆகிய புதிய நிலவியல் பரிமாணங்களையும், வினைகளின் பலன்களை அடியவர்கள் அனுபவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற தத்துவார்த்த ரகசியத்தையும் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது. பூர்வாசாரியர்களின் கபிஸ்தலப் பாரம்பரிய உரைகளோடு இதனை இணைத்துப் பார்க்கும்போது, இப்பாசுரம் அடியவர்களுக்கு எம பயத்தைப் போக்கிப் பேரின்பப் பெருவாழ்வை நல்கும் ஒப்பற்ற சரணாகதி அரணாகத் திகழ்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.
கூற்றத்தையும், கொடுவினையையும், தீமாற்றத்தையும் வெல்லும் அரண் வேறு இல்லை; மாயன் உரை குடிகொண்ட நெஞ்சமே அந்த அரண்.
திருமழிசையாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
🙏🙏🙇♂️🙇♂️
அடியேன்,
கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி
கருத்துரையிடுக