ஶ்ரீ:
ஶ்ரீமதே இராமாநுஜாய நம:
அது நன்று, இது தீது, என்று ஐயப்படாதே*
மது நின்ற தண் துழாய் மார்வன்* பொதுநின்ற
பொன்னன் கழலே தொழுமின்* முழு வினைகள்
முன்னம் கழலும், முடிந்து.
வைணவ நெறியின் ஆதாரக் கொள்கையான சரணாகதி (பிரபத்தி) தத்துவத்தை எளிய சொற்களில் விளக்கும் உன்னதப் பிரபந்தமாகப் பேயாழ்வாரின் 'மூன்றாம் திருவந்தாதி' திகழ்கிறது. இப்பிரபந்தத்தின் 88-வது பாசுரமான "அது நன்று, இது தீது..." என்று தொடங்கும் பாடல், உலகியல் விஷயங்களில் நன்மை எது, தீமை எது என்று பகுத்து ஆராய்வதில் மனித மனம் எப்போதும் ஐயத்திற்கும் தடுமாற்றத்திற்கும் உள்ளாகிறது. இத்தகைய வீணான பகுத்தறிவுப் போராட்டங்களைத் தவிர்த்து, எம்பெருமானின் திருவடிச் சரணாகதியை அடைவதே ஆன்ம ஈடேற்றத்திற்கு ஒரே வழி என்பதை ஆழ்வார் இப்பாசுரத்தில் வலியுறுத்துகிறார்.
ஸ்ரீ உத்தமூர் ஸ்வாமிகளின் வியாக்யானத்தின்படி, இப்பாசுரம் வெறுமனே உலகியல் நன்மைகளைப் பேசாமல், முக்தி நெறிக்கான 'பிரபத்தி' (சரணாகதி) தத்துவத்தின் ஐந்து அங்கங்களையும் தன்னுள் அடக்கியுள்ளது என்பதை உணர்த்துகிறது.
அது நன்று - எம்பெருமானின் திருவடிகளை அடைவதே உண்மையான நன்மை என்று உறுதி கொள்ளுதல். ஸ்வாமிகள் இதனை, அநுகூல்ய சங்கல்பம் (பகவானுக்கு உகந்தவற்றையே செய்ய நினைத்தல்) என்கிறார்.
இது தீது - எம்பெருமானை விடுத்து இதர உலகியல் விஷயங்களில் ஈடுபடுவது தீமை தருவது என அறிதல், ஸ்வாமிகள் இதனை, பிராதிகூல்ய வர்ஜனம் (பகவானுக்கு வெறுப்பானவற்றைத் தவிர்த்தல்) என்கிறார்.
என்று ஐயப்படாதே - “பக்தியே சிறந்தது, பிரபத்தி உபாயமாகாதோ?" என்ற ஐயம் கொள்ளாமல் எம்பெருமான் காப்பான் என்று நம்புதல். இதனை, மகாவிசுவாசம் (திண்ணமான அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை) என்று ஸ்வாமிகள் விவரிக்கிறார்.
மது நின்ற தண் துழாய் மார்வன் - தேனொழுகும் குளிர்ந்த திருத்துழாய் மாலையைத் திருமார்பில் தரித்த, தானே அகில உலகிற்கும் அதிபதி என அறிவிக்கும் எம்பெருமான். ஸ்வாமித்வ-ஸம்பந்தம் (அவன் எஜமானன், நாம் அவனுக்குரிய சொத்து என்ற உறவு முறை).
பொதுநின்ற - பக்தி யோகத்தில் வல்லவர்களுக்கும், அதற்குத் தகுதியற்ற எளியோரான நமக்கும் பொதுவாக விளங்கும் தன்மை. இதனை, கார்ப்பண்யம் (தன் இயலாமையையும் தகுதியின்மையையும் உணர்தல்) & கோப்த்ருத்வ வரணம் (அவனையே ரக்ஷகனாக வேண்டுதல்) என ஸ்வாமிகள் குறிப்பிடுகிறார்.
பொன்னங் கழலே - புகலிடமாகவும், அடைய வேண்டிய இலக்காகவும் விளங்கும் எம்பெருமானின் திருவடிகள். ஸ்வாமிகள் இதனை, பரசமர்ப்பணம் (சுமை முழுவதையும் அவனிடமே ஒப்படைத்தல்) என்கிறார்.
தொழுமின் - அவனது திருவடிகளையே உபாயமாகவும் (வழியாகவும்) உபேயமாகவும் (இலக்காகவும்) கொண்டு தொழுதல்.
முழுவினைகள் - அநாதி காலமாய் நம்மைத் தொடரும் அனைத்துக் கர்ம வினைகளும். உபாய விரோதி, பிராப்தி விரோதி ஆகிய இருவகை வினைகளும், புண்ணிய-பாவப் பந்தங்களும். பாவங்கள் மட்டுமல்ல, புண்ணியங்களும் பிறவிக்குக் காரணமான பந்தங்களே.
முன்னம் கழலும் முடிந்து - பிரபத்தி செய்த பின்பு அல்ல; பிரபத்தி செய்ய மனம் உறுதியடைந்த அந்தக் கணமே அவனது அருள் செயல்படத் தொடங்குகிறது என்பதை "முன்னம் கழலும்" என்ற ஒரு சொல்லால் ஆழ்வார் உணர்த்துகிறார்.
"அது நன்று; இது தீது" என்று உலகம் இன்றும் ஆராய்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் பேயாழ்வார் மட்டும், "அந்த ஆராய்ச்சியில் காலத்தை வீணாக்காதே; எம்பெருமானின் பொன்னார் திருவடிகளைச் சரணடை" என்று ஒரே வரியில் தீர்ப்பளிக்கிறார்.
சரணாகதியின் ஐந்து அங்கங்கள்
பிரபத்தி அல்லது சரணாகதி என்பது ஐந்து அங்கங்களையும், 'ஆத்ம சமர்ப்பணம்' என்ற அங்கியையும் கொண்டது. பாசுரத்தின் முதல் இரு வரிகள் இவ்வைந்து அங்கங்களையும் மிகத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகின்றன.
அது நன்று என்பது எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்திற்கு உகந்தவற்றை மட்டுமே செய்வேன் என்ற அநுகூல்ய சங்கல்பத்தைக் குறிக்கிறது.
இது தீது என்பது அவனுக்கு உகவாத செயல்களைத் தவிர்ப்பேன் என்ற பிராதிகூல்ய வர்ஜனத்தை உணர்த்துகிறது.
ஐயப்படாதே என்பது "எம்பெருமான் நம்மைத் திண்ணமாகக் காப்பான்; நம் தகுதியின்மையால் அவன் நம்மைத் தள்ளிவிட மாட்டான்" என்ற அசைக்க முடியாத பேராதரவான மகாவிசுவாசத்தைக் குறிக்கிறது.
பொதுநின்ற என்பது பக்தி யோகம் செய்யத் தகுதியற்ற எளியோரான நமக்கும், தேவர்-முனிவர் போன்ற தகுதி படைத்தோருக்கும் எம்பெருமானின் திருவடிகள் சமமாகப் புகலிடம் அளிப்பதால், நமது கார்ப்பண்யத்தையும் (ஏதுமற்ற எளிய நிலை), அவனையே ரக்ஷகனாக ஏற்றுக்கொள்ளும் கோப்த்ருத்வ வரணத்தையும் குறிக்கிறது.
'நின்ற' என்பதன் ஆழமான உட்பொருள்
பாசுரத்தில் வரும் "பொதுநின்ற" என்பதில் உள்ள "நின்ற" என்ற சொல்லுக்கு உத்தமூர் ஸ்வாமிகள் அற்புதமானதொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார். நாம் உலகியல் மயக்கத்தால் எம்பெருமானை விடுத்துச் சற்று விலகிச் சென்றாலும், அவன் தன் கருணையிலிருந்து பின்வாங்காமல், நமக்காகத் திடமாய் நின்று நம்மைப் பாதுகாப்பான் என்பதால் "நின்ற" என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவனுக்கும் நமக்குமுள்ள உறவுமுறையான 'ஸ்வாமித்வம்' (எஜமான்-அடிமை பந்தம்) அழியாதது என்பதால், அவன் நம்மை இரட்சிப்பதில் உறுதியாக நிற்கிறான்.
"முழுவினைகள்" மற்றும் "முன்னம் கழலும்" - விசிட்டாத்துவைதத்தில் பக்தி நெறிக்கும் பிரபத்தி நெறிக்கும் உள்ள மிக முக்கியமான வேறுபாட்டை இப்பாசுரத்தின் இறுதி வரிகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
பக்தி நெறியின் தாமதம்: பக்தி யோகத்தை மேற்கொள்பவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கடுந்தவங்களையும் வழிபாடுகளையும் செய்ய வேண்டும். அவரது வினைகள் அனைத்தும் மெதுவாகவே கழலும். மேலும், அவர் தனது இறுதி மூச்சின் போது எம்பெருமானை நினைக்கும் 'அந்திம பிரத்யயம்' (கடைசி நினைப்பு) எய்தும் வரை வினைகள் முழுமையாக நீங்குவதில்லை.
பிரபத்தியின் உடனடிப் பலன்: ஆனால், சரணாகதி (பிரபத்தி) நெறியை மேற்கொள்பவருக்கு, அவர் எம்பெருமானின் திருவடிகளைச் சரணடைய வேண்டும் என்று மனதில் உறுதியான சங்கல்பம் கொள்ளும் அந்த "முன்னம்" (தொழுவதற்கு முந்தைய கணத்திலேயே) வினைகள் அனைத்தும் அடியோடு கழன்றுவிடுகின்றன.
வினைகளின் தன்மை: இங்கு "முழுவினைகள்" என்பது வெறும் பாவங்களை மட்டும் குறிப்பதன்று. ஆன்மாவைப் பிறவிச் சுழலில் பந்தப்படுத்தும் புண்ணியங்கள், பாவங்கள் ஆகிய இரண்டையுமே குறிக்கிறது. புண்ணியம் என்பது தங்கச் சங்கிலி போன்றது, பாவம் என்பது இரும்புச் சங்கிலி போன்றது; இரண்டும் ஆன்மாவைத் தளையிடுபவையே. பிரபத்தி செய்த கணமே, உபாய விரோதி (நெறிக்குத் தடையானவை), பிராப்தி விரோதி (எம்பெருமானை அடைவதற்குத் தடையானவை) ஆகிய இருவகை வினைகளும் சஞ்சித, பிராரப்த கர்மங்களின் வேண்டாத பகுதிகளும் உடனே நசிந்துபோகின்றன.
பேயாழ்வாரின் மூன்றாம் திருவந்தாதியின் 88-வது பாசுரம், வெறும் பக்திப் பரவசத்தால் எழுந்த பாடலன்று; அது உபநிடதங்களின் சாரமான சரணாகதி நெறியை எளிய தமிழில் விளக்கும் உன்னதத் தத்துவப் பெட்டகமாகும். ஸ்ரீ உத்தமூர் ஸ்வாமிகளின் வியாக்யானங்கள் வழி ஆராயும் போது, இப்பாசுரத்தின் ஒவ்வொரு சொல்லும் பிரபத்தியின் ஐந்து அங்கங்களை எவ்வாறு தாங்கி நிற்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.
உலகியல் நன்மை–தீமைகளை அளந்து கொண்டிருக்கும் மனதை, எம்பெருமானின் பொன்னார் திருவடிகளில் நிலைநிறுத்துவதே இப்பாசுரத்தின் சாரம். அந்தத் திருவடிகளைச் சரணடைந்தவுடன், ஆன்மாவைப் பந்தப்படுத்திய புண்ணிய–பாவக் கர்மங்கள் அனைத்தும் அவனது அருளால் விலகி, நித்திய கைங்கர்யப் பேற்றிற்கான வழி திறக்கிறது. இதுவே பேயாழ்வார் நமக்கு அருளும் அமுதமான சரணாகதி உபதேசமாகும்.
பேயாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
🙏🙏🙇♂️🙇♂️
அடியேன்,
கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி
கருத்துரையிடுக