.jpeg)
ஶ்ரீமதே இராமாநுஜாய நம:
“வணக்கம் ஒடுக்கம் வழக்கம் ஒழுக்கம் இரக்கம் சேரும்
இணக்கம் உறக்கம் இழுக்கும் அழுக்கும் இகந்து நிற்கும்
குணக்குலம் ஓங்கும் இராமாநுசன் குணம் கூறும் தூப்புல்
அணுக்கனைப் பிள்ளைதனை அரணாக அடைபவர்க்கே.”
ஸ்ரீவைணவத்தில், எம்பெருமானை அடைவதற்கான மிக உயர்ந்த ஆதாரங்களில் ஒன்றாக ஆசார்ய சம்பந்தம் போற்றப்படுகிறது. ஆசார்யரைச் சரணடைதல் என்பது அவரை வெறுமனே வணங்குவது மட்டுமல்ல; அவருடைய திருக்கல்யாண குணங்களைச் சிந்தித்து, அவர் காட்டிய வழியில் வாழ்ந்து, அவருடைய திருவடிகளையே நமக்குப் புகலிடமாகக் கொள்வதாகும்.
அத்தகைய ஆசார்ய நிஷ்டையின் மகிமையை மிக அழகாக எடுத்துரைக்கும் ஒரு பிரபந்தமே ‘பிள்ளை அந்தாதி’.
ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகனின் திருக்குமாரரும், அவருடைய பிரதம சீடருமான நயினாராசாரியர் எனப்படும் குமார வரதாசாரியர் அருளிச்செய்த இந்த அரிய பிரபந்தம், ஆசார்ய பக்தியின் ஆழத்தையும், ஆசார்ய சரணாகதியின் பெருமையையும் எடுத்துரைக்கிறது. பிள்ளை அந்தாதி இருபது பாசுரங்களைக் கொண்ட பிரபந்தமாகும். தமது தந்தையும் ஆசார்யனுமான ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகனையே தஞ்சமாகக் கொண்டு வாழ்ந்த குமார வரதாசாரியரின் ஆசார்ய நிஷ்டை, இப்பிரபந்தம் முழுவதிலும் அழகாக வெளிப்படுகிறது.
அவற்றுள் இந்த ஒன்பதாம் பாசுரம், தேசிகனை அரணாக அடைந்தவர்களிடம் ஏற்படும் நற்குணங்களையும், விலகி நிற்கும் குற்றங்களையும் ஒரே மூச்சில் எடுத்துரைக்கிறது.
“வணக்கம் ஒடுக்கம் வழக்கம் ஒழுக்கம் இரக்கம் சேரும்”
ஆசார்யனை அரணாக அடைந்தவர்களுக்கு ஐந்து உயர்ந்த குணங்கள் வந்து சேரும் என்று நயினாராசாரியர் முதலில் கூறுகிறார்.
அவை: வணக்கம் – ஒடுக்கம் – வழக்கம் – ஒழுக்கம் – இரக்கம். இந்த ஐந்து சொற்களும் வெறும் நல்லொழுக்கங்களின் பட்டியல் அல்ல. ஒரு முமுக்ஷுவின் அகத்திலும் புறத்திலும் ஏற்பட வேண்டிய ஆன்மிக மாற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
‘வணக்கம்’
வணக்கம் என்பது உடலால் தலைவணங்குவதை மட்டும் குறிக்காது. “நான் சுதந்திரமானவன் அல்லன்; எம்பெருமானுக்கும் ஆசார்யனுக்கும் அடியேன்” என்ற சேஷத்வ உணர்வினால் அகங்காரம் அடங்கிப் பணிவு ஏற்படுவதே உண்மையான வணக்கம். தன்னை முன்னிறுத்தும் எண்ணம் குறைந்து, “அடியேன்”, “தாசன்” என்ற உணர்வு மேலோங்குகிறது. ஆசார்யரின் திருவடிகளைச் சரணடைந்தவரிடம் முதலில் மலர வேண்டிய குணம் இந்தப் பணிவாகும்.
‘ஒடுக்கம்’
ஒடுக்கம் என்பது புலன்களையும் மனத்தையும் அடக்கி, அவற்றைத் தகாத விஷயங்களில் ஓடவிடாமல் காப்பதாகும். உலக விஷயங்களின் பின்னால் அலைந்து கொண்டிருக்கும் மனம், ஆசார்யருடைய திருக்கல்யாண குணங்களை அநுசந்திக்கத் தொடங்கும்போது, அவற்றிலிருந்து மெல்ல மெல்ல ஒடுங்குகிறது. ஆசார்யருடைய திருவடி நிழலைப் பற்றிய மனத்திற்கு உலக இன்பங்கள் அற்பமாகத் தோன்றுகின்றன. அது உயர்ந்த விஷயத்தை நாடி, பகவத்-பாகவத-ஆசார்ய கைங்கரியத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறது. இதுவே ஒடுக்கம்.
‘வழக்கம்’
வழக்கம் என்பது நல்ல பழக்கவழக்கங்களையும், பெரியோர்கள் காட்டிய சதாசாரத்தையும் குறிக்கிறது. ஆழ்வார்களும் ஆசார்யர்களும் காட்டிய வழியில் நடப்பதே ஸ்ரீவைணவ சம்பிரதாயத்தின் சிறப்பு. ஆசார்யனைப் பற்றியவரிடம், தினசரி வாழ்க்கையிலும் சம்பிரதாய நெறிகளிலும் இயல்பான ஈடுபாடு உருவாகிறது. பெரியோர்கள் கடைப்பிடித்த நல்ல வழக்கங்கள், அவருடைய வாழ்விலும் மெல்ல மெல்ல நிலைபெறுகின்றன.
‘ஒழுக்கம்’
வழக்கம் என்பது நல்ல பழக்கத்தைச் சுட்டினால், ஒழுக்கம் என்பது அந்த நெறியில் நிலைத்து நிற்கும் அகத்தூய்மையைக் குறிக்கிறது. எண்ணம், சொல், செயல் ஆகிய மூன்றிலும் சாஸ்திர நெறிக்கு உட்பட்டு வாழ்வதே ஒழுக்கம். ‘பகவத் அபசாரம், பாகவத அபசாரம், ஆசார்ய அபசாரம்’ ஆகியவற்றிலிருந்து விலகி, பகவத்-பாகவத-ஆசார்ய கைங்கரியத்தில் நிலைத்திருப்பதும் இந்த ஒழுக்கத்தின் வெளிப்பாடாகிறது. ஆசார்யருடைய வாழ்க்கையே சிஷ்யனுக்கு ஒரு பாடமாக அமைவதால், ஆசார்யரின் தூய்மையான வாழ்வை அநுசந்திப்பவரிடமும் அந்த ஒழுக்கம் வளர்கிறது.
‘இரக்கம்’
ஐந்தாவது குணம் இரக்கம். பிற உயிர்கள் துன்பப்படுவதைக் கண்டு மனம் பொறுக்காமல், அவர்களுடைய நலனை விரும்புவது இரக்கம். ஆசார்யர்களின் திருக்கல்யாண குணங்களில் ஒன்றாகிய இந்தக் கருணை, அவர்களைச் சரணடைந்தவர்களிடமும் பிரதிபலிக்கிறது. தான் அறிந்த நல்வழியைத் தன்னுடன் மட்டும் வைத்துக்கொள்ளாமல், அறியாமையில் உழலும் பிற ஜீவர்களுக்கும் அதை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் உருவாகிறது. “நான் பெற்ற நன்மையைப் பிறரும் பெற வேண்டும்” என்ற பரந்த மனப்பான்மையே இந்த இரக்கம்.
“இணக்கம் உறக்கம் இழுக்கும் அழுக்கும் இகந்து நிற்கும்”
இதுவரை ஆசார்யனை அரணாக அடைந்தவர்களிடம் சேரும் ஐந்து குணங்களை கூறிய நயினாராசாரியர், அடுத்து அவர்களை விட்டு விலகி நிற்கும் நான்கு குற்றங்களை எடுத்துரைக்கிறார். அவை: இணக்கம் – உறக்கம் – இழுக்கம் – அழுக்கம்.
‘இணக்கம்’
இங்கு இணக்கம் என்பது நல்லவர்களுடனான நட்பைக் குறிக்கவில்லை. ஆத்மாவைத் தாழ்த்தும் தகாத தொடர்புகளையும், தவறான உலகியல் பற்றுகளையும் குறிக்கிறது. மனிதன் எந்தச் சேர்க்கையில் இருக்கிறானோ, அந்தச் சேர்க்கையின் தாக்கம் அவனுடைய வாழ்விலும் பிரதிபலிக்கிறது. ஆசார்யருடைய திருக்குணங்களை அநுபவிக்கத் தொடங்கிய மனம், தகாத விஷயங்களிலும் தீய தொடர்புகளிலும் ஆர்வம் கொள்ளாமல், பாகவதர்களுடைய இணக்கத்தை நாடுகிறது. எனவே, ஆசார்ய சரணாகதியால் தகாத இணக்கங்கள் விலகி நிற்கின்றன.
‘உறக்கம்’
இங்கு உறக்கம் என்பது உடலின் தூக்கத்தைக் குறிக்கவில்லை. இது அஞ்ஞானம் என்னும் ஆன்மிக உறக்கம். தான் யார்? எம்பெருமானோடு தனக்குள்ள சம்பந்தம் என்ன? தன்னுடைய உண்மையான சொரூபம் என்ன? என்பவற்றை அறியாமல், உடலையே ஆத்மா என்று எண்ணிக் கொண்டு சம்சாரத்தில் உழல்வதே இந்த ஆன்மிக உறக்கம். ஆசார்யர், அந்த உறக்கத்தில் கிடக்கும் ஜீவனை எழுப்பி, அவனுடைய உண்மையான சொரூபத்தை உணர்த்துகிறார். எனவே, ஆசார்யருடைய திருவடிகளைப் பற்றியவரிடம் அஞ்ஞானம் என்னும் உறக்கம் மெல்ல விலகுகிறது.
‘இழுக்கும்’
இழுக்கும் என்பது நெறி தவறுதல். அறிந்திருந்தும் தவறான வழியில் செல்வதும், ஆசை, கோபம் போன்றவற்றால் நல்வழியிலிருந்து விலகுவதும் இழுக்கமாகும். ஆசார்யனுடைய திருவடிகளைப் பற்றிக் கொண்ட சிஷ்யனுக்கு, ஆசார்யருடைய உபதேசமும் கடாக்ஷமும் வழிகாட்டியாக இருப்பதால், நெறிதவறாமல் வாழ வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வு ஏற்படுகிறது.
‘அழுக்கும்’
அழுக்கும் என்பது அசுத்தத்தையும் தீவினைகளையும் குறிக்கிறது. ஆனால் இங்கு அதன் பொருள் இன்னும் ஆழமானது. எம்பெருமானை அடைவதற்குத் தடையாக இருக்கும் கர்ம பந்தங்களும் ஆத்மாவுக்கு அழுக்காகவே அமைகின்றன. புண்ணியம் என்று தோன்றும் சில கர்மங்கள்கூட சம்சார பந்தத்தை நீட்டிக்கக் காரணமாக இருந்தால், அவையும் ஆத்மாவை கட்டிப்போடும் கர்ம வினைகளாகின்றன. ஆசார்ய சரணாகதியின் மூலம் ஆத்மா இத்தகைய கர்ம பந்தங்களிலிருந்து விடுபடும் நிலையை நோக்கிச் செல்கிறது.
இதனால்தான்: “இணக்கம், உறக்கம், இழுக்கும், அழுக்கும் — இகந்து நிற்கும்”
என்று நயினாராசாரியர் அருளுகிறார்.
இப்போது பாசுரத்தின் மிக முக்கியமான பகுதியை அடைகிறோம். “குணக்குலம் ஓங்கும் இராமாநுசன்” என்று ஸ்ரீபாஷ்யகாரரான ஸ்ரீ இராமாநுசரைப் போற்றுகிறார் நயினாராசாரியர்.
குணக்குலம் - எண்ணற்ற நற்குணங்கள் ஒரு கூட்டமாகத் திரண்டு ஓங்கி நிற்றல். இராமாநுசருடைய பெருமை ஒரு தனிக் குணத்தால் மட்டும் அளவிட முடியாதது. அவரது திருக்கல்யாண குணங்கள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, ஒரு பெரிய குணக்குலமாக ஓங்கி நிற்கின்றன. அத்தகைய குணக்குலம் ஓங்கிய இராமாநுசருடைய குணங்களையே கூறும் தூப்புல் பிள்ளை - இதுவே அடுத்த தொடரின் அழகு.
“இராமாநுசன் குணம் கூறும் தூப்புல்”
தூப்புலில் அவதரித்த ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகர், ஸ்ரீ இராமாநுச தரிசனத்தை உலகெங்கும் நிலைநிறுத்திய மகாசார்யர். ஸ்ரீ இராமாநுசரின் பெருமையை எடுத்துரைப்பதில் தேசிகருக்கு இருந்த ஈடுபாடு அளப்பரியது. அதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்று “யதிராஜ சப்ததி.”
ஸ்ரீ இராமாநுசரைப் போற்றி, அவரது மகிமையை விரிவாக எடுத்துரைக்கும் இந்த ஸ்தோத்ரத்தின் மூலம், தேசிகர் தனது ஆசார்யரான இராமாநுசரின் திருக்கல்யாண குணங்களை உலகிற்கு எடுத்துரைக்கிறார். மேலும், அவரது பல தத்துவ நூல்களிலும் இராமாநுச தரிசனத்தின் சித்தாந்தத்தை நிலைநிறுத்தியுள்ளார்.
எனவே, “இராமாநுசன் குணம் கூறும் தூப்புல்” என்ற நயினாராசாரியரின் சொற்றொடர், தேசிகருடைய ஆசார்ய நிஷ்டையையே சுருக்கமாக எடுத்துக் காட்டுகிறது.
இங்கு ஒரு அழகான ஆசார்ய பரம்பரை நயம் வெளிப்படுகிறது.
இராமாநுசர் - தேசிகர் - நயினாராசாரியர்
இராமாநுசரின் குணங்களை தேசிகர் அனுபவிக்கிறார்; தேசிகரின் திருவடிகளை நயினாராசாரியர் அனுபவிக்கிறார். இவ்வாறு ஆசார்யரின் ஆசார்யரைப் போற்றும் மரபு, ஸ்ரீவைணவ சம்பிரதாயத்தின் தனிச்சிறப்பாக விளங்குகிறது.
“அணுக்கனைப் பிள்ளைதனை அரணாக அடைபவர்க்கே” இறுதியில் பாசுரத்தின் பலனை அருள்கிறார் நயினாராசாரியர்.
அணுக்கன் - மிகவும் நெருக்கமானவன்; அந்தரங்கத் தொண்டன்.
பிள்ளை - தூப்புல் பிள்ளை; ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகரைக் குறிக்கும் அன்பும் மரியாதையும் கலந்த திருநாமம்.
அரண் - பாதுகாப்பான புகலிடம்.
அடைபவர்க்கே - அவருடைய திருவடிகளை அரணாக அடைகின்றவர்களுக்கே.
அதாவது, தூப்புல் பிள்ளையான ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகரை அரணாக அடைந்து சரணாகதி செய்பவர்களுக்கே இந்த நற்குணங்கள் வந்து சேரும்; அந்தத் தீய குணங்கள் அவர்களை விட்டு விலகி நிற்கும் என்பது பாசுரத்தின் மையச் செய்தி.
சம்சாரக் கடலில் தத்தளிக்கும் ஜீவனுக்கு, ஆசார்யர் ஒரு பாதுகாப்பான அரணாக விளங்குகிறார்.
ஒரு பெரிய ஆற்றைக் கடக்கத் தனியாக முயற்சி செய்வதைவிட, அனுபவமுள்ள மாலுமி ஓட்டும் படகில் ஏறிச் செல்வது எளிதானது போல, ஆசார்யனை அரணாகப் பற்றிக் கொள்வது ஜீவனுக்கு உறுதியான புகலிடமாகிறது. இது ஆசார்ய சரணாகதியின் மீது கொண்ட அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்தப் பாசுரத்தின் முதல் இரண்டு வரிகளைக் கவனித்தால் நயினாராசாரியரின் தமிழ் புலமையும், கவிதை நயமும் வியக்க வைக்கின்றன.
“வணக்கம்
ஒடுக்கம்
வழக்கம்
ஒழுக்கம்
இரக்கம்”
என்று முதல் வரியில் ஐந்து நற்குணங்கள்.
அடுத்து,
“இணக்கம்
உறக்கம்
இழுக்கும்
அழுக்கும்”
என்று நான்கு விலக வேண்டிய குணங்கள்.
இரண்டு வரிகளிலும் சொற்கள் அனைத்தும் “க்கம்” என்ற ஒரே ஓசையில் முடிகின்றன. இதனால் பாசுரத்திற்கு ஓசை நயமும், எதுகை நயமும், நினைவில் எளிதாகப் பதியும் தன்மையும் ஏற்படுகிறது. ஒரே ஓசை அமைப்புக்குள் மனிதனுடைய அகத்தில் நிகழும் இந்த இரு திசை மாற்றங்களையும் நயினாராசாரியர் மிக அழகாகப் பதித்துள்ளார்.
இந்த ஒன்பதாம் பாசுரத்தை முழுமையாக அனுபவித்தால், ஆசார்யனைச் சரணடைவதால் ஏற்படும் அகமாற்றம் நமக்குத் தெளிவாகிறது.
அகங்காரம் குறைகிறது - வணக்கம் வருகிறது.
புலன்கள் அடங்குகின்றன - ஒடுக்கம் வருகிறது.
பெரியோர் காட்டிய வழியில் நடக்கிறோம் - வழக்கம் வருகிறது.
நெறியில் நிலைத்து நிற்கிறோம் - ஒழுக்கம் வருகிறது.
பிற உயிர்களிடத்தில் கருணை பிறக்கிறது - இரக்கம் வருகிறது.
அதே நேரத்தில்,
தகாத இணக்கம் விலகுகிறது.
அஞ்ஞான உறக்கம் விலகுகிறது.
நெறிதவறுதல் விலகுகிறது.
கர்ம அழுக்கு விலகுகிறது.
இதுவே இந்தப் பாசுரத்தின் அற்புதமான ஆன்மிகப் படம்.
நயினாராசாரியர் தமது பிற பாசுரங்களிலும், தமக்குக் கர்மயோகம், ஞானயோகம், பக்தியோகம் போன்றவற்றைத் தன்முயற்சியால் மேற்கொள்ளும் ஆற்றல் இல்லை என்றும், சம்சாரத்தில் தத்தளிக்கும் தனக்கு தேசிகனுடைய திருவடிகளே புகலிடம் என்றும் உரைக்கிறார்.
அத்தகைய கையறு நிலை கொண்ட ஜீவனுக்கு, ஆசார்ய சரணாகதி எவ்வாறு அவனுடைய வாழ்க்கையில் நல்ல மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையே இந்த ஒன்பதாம் பாசுரம் விளக்குகிறது.
அதனால் இது வெறும் தேசிக ஸ்துதி அல்ல.
ஆசார்யரைப் பற்றிக் கொண்ட ஒரு ஜீவனின் அகமாற்றத்தை எடுத்துரைக்கும் பாசுரம்.
ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகரின் திருவடிகளை அரணாகப் பற்றிய நயினாராசாரியர், தாம் அனுபவித்த ஆசார்ய நிஷ்டையை இந்த ஒரு பாசுரத்தில் நமக்கும் அருளிச் செய்கிறார்.
நம் அகத்தில் வணக்கம், ஒடுக்கம், வழக்கம், ஒழுக்கம், இரக்கம் ஆகிய நற்குணங்கள் ஓங்கவும்; இணக்கம், உறக்கம், இழுக்கும், அழுக்கும் ஆகியவை நம்மை விட்டு இகந்து நிற்கவும், தூப்புல் பிள்ளையான ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகருடைய திருவடிகளில் நம் மனம் என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
சீரார் தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளே சரணம்.
🙏🙏🙇♂️🙇♂️
அடியேன்,
கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி
கருத்துரையிடுக