குலசேகர ஆழ்வார் அருளிச்செய்த பெருமாள் திருமொழியின் இந்த பாசுரம், பெருமாளிடம் நாம் கொள்ள வேண்டிய மிக உயரிய சரணாகதித் தத்துவத்தை (பிரபத்தி) அழகாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன.
ஒரு தாய் தன் குழந்தை தவறு செய்யும் போது கோபப்பட்டுத் தண்டித்தாலும் அல்லது தள்ளி வைத்தாலும், அந்தக் குழந்தை வேறு யாரிடமும் செல்லாது. அழுதுகொண்டே மீண்டும் அந்தத் தாயின் கால்களையே பிடிக்கும்; அவளது கருணைப் பார்வையையே எதிர்பார்க்கும்.
அதேபோல், எனக்கு வரும் துன்பங்களை நீ போக்கினாலும் போக்காவிட்டாலும், உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு புகலிடம் இல்லை.
"தருதுயரம் தடாயேல் உன் சரணல்லால் சரணில்லை” - எனக்கு வரும் துயரங்களை நீ தடுக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை — உன் திருவடிகளைத் தவிர வேறு சரண் இல்லை என்று உறுதியாக இருக்கிறேன்.
"ஈன்றதாய் அகற்றிடினும் மற்றவள்தன் அருள் நினைந்தே அழுங்குழவி” - தாய் கோபித்து அடித்தாலும், ஒதுக்கினாலும் — அந்தக் குழந்தை அழுதபடி மீண்டும் அவளிடமே ஓடும். வேறு யாரிடமும் போகாது. ஏனென்றால் அன்பு இருக்கும் இடம் தெரியும் அதற்கு.
"அதுவே போன்றிருந்தேனே” - அந்தக் குழந்தையைப் போலவே நானும் உன்னிடமே — துயர் நீக்காவிட்டாலும், தண்டித்தாலும் — திரும்பி வருவேன். இதுவே என் நிலை என்கிறார் ஆழ்வார்.
கேரள மாநிலம் திருமிற்றுக்கோட்டில் எழுந்தருளியுள்ள உய்யவந்த பெருமாளை (விற்றுவக்கோட்டு அம்மான்) ஆழ்வார் "அம்மானே" என்று அழைக்கிறார்.
29-03-2026
கருத்துரையிடுக