ஶ்ரீமதே இராமாநுஜாய நம:
(பேயாழ்வார் அருளிய பரம்பொருள் தத்துவம்)
நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தத்தில் முதலாழ்வார்கள் அருளிச்செய்த பாசுரங்கள், பக்தியின் பரவசத்தையும் வேதாந்தத்தின் ஆழத்தையும் ஒன்றாக இணைத்துக் காட்டுகின்றன. அவற்றுள் பேயாழ்வார் அருளிச்செய்த மூன்றாம் திருவந்தாதி மிகவும் சிறப்புடையது. அந்தப் பிரபந்தத்தின் முப்பத்தெட்டாவது பாசுரமான “தானே தனக்கு உவமன்” என்பது, எம்பெருமானின் பரத்துவத்தையும் உலகிலுள்ள அனைத்திலும் அவர் நிறைந்திருக்கும் தன்மையையும் மிக எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் எடுத்துரைக்கிறது.
திருக்கோவலூரில் பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகியோர் ஒரு மழை இரவில் சிறிய இடைகழியில் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, எம்பெருமான் தாமும் அவர்களுக்குள் எழுந்தருளினார். திருக்கோவலூரில் அருளிய திவ்ய தரிசனத்தின் விளைவாக, எம்பெருமானின் பரத்துவத்தையும் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கும் தன்மையையும் அனுபவித்த பேயாழ்வார், பின்னர் இந்தப் பாசுரத்தின் மூலம் அந்த அனுபவத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.
தானே தனக்கு உவமன் தன் உருவே எவ் உருவும்
தானே தவ உருவும் தாரகையும் தானே
எரி சுடரும் மால் வரையும் எண் திசையும் அண்டத்து
இரு சுடரும் ஆய இறை.
தானே தனக்கு உவமன் - எம்பெருமானுக்கு உவமையாக வேறு எதுவும் இல்லை; அவருக்கே அவரே உவமை.
தன் உருவே எவ்வுருவும் - உலகில் உள்ள எல்லா உருவங்களும் அவருடைய திருமேனியே.
தானே தவ உருவும் - தவம் செய்து உயர்ந்த பதவியை அடைந்த பிரம்மா, ருத்ரன் முதலான தேவர்களும் அவரால் நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரிகளே.
தாரகையும் தானே - நட்சத்திரங்களும் அவருடைய சரீரமே.
எரி சுடரும் - எரியும் நெருப்பும் அவருடைய சக்தியால் இயங்குகிறது.
மால் வரையும் - பெரிய மலைகளும் அவருடைய ஆற்றலால் நிலைத்திருக்கின்றன.
எண் திசையும் - எட்டுத் திசைகளிலும் அவர் நிறைந்திருக்கிறார்.
அண்டத்து இரு சுடரும் - சூரியனும் சந்திரனும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில்தான் இயங்குகின்றன.
ஆய இறை - இவ்வையத்திற்கெல்லாம் ஆதாரமாகவும் ஆண்டவனாகவும் இருப்பவன் அவனே.
இந்தப் பாசுரத்தின் முதல் தொடரான “தானே தனக்கு உவமன்” என்பதே அதன் மையச் சிந்தனையாகும். உலகில் ஒரு பொருளின் மேன்மையை எடுத்துரைக்கும்போது அதற்கு இணையான இன்னொரு பொருளை உவமையாகக் கூறுவது வழக்கம். ஆனால் எம்பெருமானுக்கு அப்படிச் சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் அவருக்கு நிகராக வேறு யாரும் இல்லை. அவருக்கே அவரே உவமை. இதுவே அவருடைய பரத்துவ நிலை.
வியாக்கியான சக்கரவர்த்தி பெரியவாச்சான் பிள்ளை, இந்த இடத்தில் மிக அழகான விளக்கத்தை அளிக்கிறார். “ஒப்பிட வேண்டும் என்றால் அதற்கு இணையான மற்றொரு பொருள் இருக்க வேண்டும். ஆனால் எம்பெருமானுக்கு நிகராக வேறு எவரும் இல்லாததால், அவருக்கே அவரே உவமையாகிறார்” என்று அருளியுள்ளார். ஏனெனில் உலகிலுள்ள அனைத்திற்கும் ஆதாரம் எம்பெருமானே; ஆனால் அவருக்கு ஆதாரமாக வேறு எதுவும் இல்லை. அதனால் அவருடைய மேன்மையை விளக்க வேறு உவமை கிடைக்காது.
இந்தக் கருத்தையே வேதமும் உறுதிப்படுத்துகிறது. "ந தத் சமஷ்சாப்யதிகஷ்ச த்ருஸ்யதே" — "அவனுக்கு நிகரானவனும் இல்லை; அவனைவிட உயர்ந்தவனும் இல்லை" என்று உபநிடதம் அறிவிக்கிறது. அதேபோல் நம்மாழ்வாரும் "தன்னொப்பார் இல்லப்பன்" என்று அருளிச்செய்து, எம்பெருமானுக்கு ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லை என்பதை வலியுறுத்துகிறார். இவ்வாறே "தானே தனக்கு உவமன்" என்ற பேயாழ்வாரின் அனுபவம், வேதங்களாலும் மற்ற ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களாலும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
அடுத்ததாக ஆழ்வார் “தன் உருவே எவ் உருவும்” என்று கூறுகிறார். உலகில் காணப்படும் அனைத்துப் பொருட்களும் எம்பெருமானின் திருமேனியே என்பதே இதன் பொருள். மனிதர்கள், தேவர்கள், விலங்குகள், மலைகள், நதிகள், நட்சத்திரங்கள், சூரியன், சந்திரன் என உலகிலுள்ள அனைத்திற்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் எம்பெருமான்.
அபிநவ தேசிகர் உத்தமூர் ஸ்வாமிகள், இந்த இடத்தில் விசிட்டாத்வைத சித்தாந்தத்தின் “சரீர-சரீரி பாவத்தை” விரிவாக விளக்குகிறார். உலகிலுள்ள சித்து மற்றும் அசித்து அனைத்தும் எம்பெருமானின் சரீரம்; அவற்றிற்குள்ளும் ஆத்மாவைப் போல இருந்து இயக்குபவர் பரமாத்மா. உடலும் ஆத்மாவும் எப்படி பிரிக்க முடியாத தொடர்பில் இருக்கிறதோ, அதுபோல உலகமும் எம்பெருமானும் பிரிக்க முடியாத தொடர்பில் உள்ளன என்று அவர் எடுத்துரைக்கிறார்.
மேலும் உத்தமூர் ஸ்வாமிகள் “ஸாமாநாதிகரண்யம்” என்ற இலக்கண நயத்தையும் இங்கு குறிப்பிடுகிறார். நாம் ஒருவனிடம் “அவன் வந்தான்” என்று சொன்னால், அது உடலை மட்டும் குறிக்காது; உடலுக்குள் இருக்கும் ஆத்மாவையும் சேர்த்தே குறிக்கும். அதுபோல “மலை”, “நெருப்பு”, “சூரியன்”, “நட்சத்திரம்” போன்ற சொற்கள், அவற்றை மட்டும் அல்ல; அவற்றிற்குள் அந்தர்யாமியாக இருக்கும் எம்பெருமானையும் குறிக்கின்றன. இதனால் உலகிலுள்ள அனைத்தையும் பார்க்கும்போது எம்பெருமானையே காண வேண்டும் என்ற உண்மையை ஆழ்வார் உணர்த்துகிறார்.
“தவ உருவும்” என்ற சொல்லால், பிரம்மா மற்றும் ருத்ரன் போன்ற உயர்ந்த தேவர்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். பெரியவாச்சான் பிள்ளை இங்கு ஒரு முக்கியமான கருத்தை விளக்குகிறார். பிரம்மனும் சிவனும் மிகுந்த தவம் செய்து தங்கள் பதவிகளைப் பெற்ற உயர்ந்த ஆன்மாக்கள். ஆனால் அவர்கள் கூட எம்பெருமானின் ஆணைக்குள் இயங்குபவர்களே. பிரம்மன் படைப்பையும், சிவன் ஒடுக்கத்தையும் செய்வது எம்பெருமானின் அருளாலும் ஆணையாலும் தான். ஆகவே, அவர்கள் கூட பரம்பொருளின் சரீரத்தின் ஒரு பகுதியாகவே கருதப்படுகின்றனர்.
“தாரகையும்” என்ற சொல்லால் நட்சத்திரங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இங்கு ஆழ்வார் ஒரு அற்புதமான தத்துவத்தை உணர்த்துகிறார். தேவர்கள் போன்ற சேதனர்களும், நட்சத்திரங்கள் போன்ற அசேதனப் பொருட்களும் இரண்டுமே எம்பெருமானின் சரீரமே என்பதை ஆழ்வார் ஒரே தொடரில் காட்டுகிறார்.
“எரி சுடரும் மால் வரையும்” என்று கூறும்போது, நெருப்பின் சக்தியும் மலைகளின் நிலைத்தன்மையும் எம்பெருமானின் ஆற்றலால் இயங்குகின்றன என்பதை ஆழ்வார் உணர்த்துகிறார்.
“எண் திசையும் அண்டத்து இரு சுடரும்” என்ற வரிகளில், எட்டுத் திசைகளும் சூரியன் சந்திரன் போன்ற உலகின் ஒளி ஆதாரங்களும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் இயங்குகின்றன என்பது விளங்குகிறது.
பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் இந்தப் பாசுரத்தின் பக்தி நயத்தை மிகவும் இனிமையாக எடுத்துரைக்கிறார். உலகங்களை நடத்தும் பரம்பொருள், சூரியன் சந்திரனை இயக்கும் பேரரசன் — அவனே ஒரு எளிய பக்தனின் நெஞ்சிற்குள் வந்து குடிகொள்கிறான் என்பதே இந்தப் பாசுரத்தின் இனிமை என அவர் கூறுகிறார். இங்கு பரத்துவமும் சௌலப்யமும் ஒன்றாக வெளிப்படுகின்றன. உலகங்களைக் கடந்த உயர்ந்த பரம்பொருள், அதே சமயம் அடியவர்களுக்கு மிகவும் எளியவனாகவும் இருக்கிறான்.
இவ்வாறு பேயாழ்வாரின் “தானே தனக்கு உவமன்” பாசுரம், மிக ஆழமான வேதாந்தத் தத்துவங்களை எளிய இயற்கைக் காட்சிகளின் மூலம் நமக்குப் புரியவைக்கிறது. உலகிலுள்ள அனைத்தும் எம்பெருமானின் திருமேனி; அனைத்திற்குள்ளும் அவர் அந்தர்யாமியாக நிறைந்திருக்கிறார்; அவருக்கு நிகராக வேறு யாரும் இல்லை; அதே சமயம் அவர் அடியவர்களின் உள்ளத்தில் வந்து தங்குகிற அளவிற்கு கருணையுள்ளவர் — என்பதே இப்பாசுரத்தின் மையச் செய்தியாகும்.
எனவே உலகில் காணப்படும் அனைத்தையும் தனித்தனி பொருள்களாக மட்டும் காணாமல், அவற்றிற்குள் அந்தர்யாமியாக நிற்கும் எம்பெருமானின் மகிமையை உணர்ந்து வாழ வேண்டும் என்பதே பேயாழ்வார் நமக்கு அளிக்கும் உபதேசமாகும்.
பேயாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
🙏🙏🙇♂️🙇♂️
அடியேன்,
கோமான் ஶ்ரீ பாலாஜி
கருத்துரையிடுக